Czlowiek ten mial niepewny dosc wzrok.
Prosil o zar, wpatrzony gdzies w mrok.
Wciagnal dym, i nim skryla go noc, tak powiedzial:

"Nie wierz nigdy kobiecie, dobra rade ci dam.
Nic gorszego na swiecie nie przytrafia sie nam.
Nie wierz nigdy kobiecie, nie ustepuj na krok,
bo przepadles z kretesem nim zrozumiesz swój blad;
ledwo nim dobrze pojmiesz swój blad, juz po tobie..."
Dookola miasto cale wlasnie kladlo sie spac,
tyle z tego zrozumialem, ze cos z nim jest nie tak.

Ulice dwie byl dalej mój blok.
Chcialem juz spac, lecz opornie to szlo,
bylo cos, co sprawialo ze glos wciaz slyszalem:

"Nie wierz nigdy kobiecie, dobra rade ci dam.
Nic gorszego na swiecie nie przytrafia sie nam.
Nie wierz nigdy kobiecie, nie ustepuj na krok,
bo przepadles z kretesem nim zrozumiesz swój blad;
ledwo nim dobrze pojmiesz swój blad, juz po tobie..."

Swiatla wtedy bylo malo, i pewnosci mi brak,
czy w dzienniku dzis widzialem jego, czy inna twarz...

Wróć na stronę główną

Serwis Teledyski 80 został stworzony przez Roberta Dee